Meltem Olurum..

"Meltem olurum hafif, eşsiz
Dağlardan inerim, kapında otururum
Sevginden yanmış şövalye gibi
Kılıcımı koyarım bağının kapısına

Ve sana bekçilik ederim gece gündüz
Yeter ki tez bağa gel yar can
Bakıp sana hasret gidereyim
Sevginden sarhoş öleyim kapında

İlkbahara döneyim, bağına gireyim

Bülbül gibi sarılayım gölüne
Binlerce oyunla yar, senin Şahinin'im
Kapına gelmişim boyuna kurban..."

Boşa yaşamak nasıl bir şeydir biliyor musunuz? Stadyumun yanında yaşayıp da hiç maça girmemek. Portakal bahçesi sahibi olup da bir kere portakalın tadına bakmamak. Sevmek ve sevilmek lazım. Gürül gürül akan bu zamanda anlam bulmak lazım. Alemi terk etmeden bir gönle ulaşmak lazım. 

Aşkı cahil bir zamanımda bulmuştum. Dünyaya hareket çektiğim dönemlerdi. Cehaletin getirdiği özgüvenle kimseye eyvallah demeyen bir adamdım. Gelişine yaşardım, gelecek umurumda olmazdı. Bu yüzden üniversiteye devam etmedim. Bu sıralarda yoğun bir ilişkim vardı, ben onun şehrine gidiyordum o benim şehrime geliyordu. Kolayca mutlu olabiliyordum. Onun elini tuttuğumda dünyanın hakimiymişim gibiydi sanki. Başımı kucağına koyduğumda en tatlı uykularımı uyuyordum sanki. İşte cahil cesareti nedeniyle çok ilgilenmedim onunla. Aklımı çeliyorlardı, hormonlarım tavandaydı. Kaç kez aldattım onu. Belki de biliyordur bunu yaptığımı ama yüzüme hiç vurmadı. Dengesiz karakterim yüzünden kaç kez ağlattım onu. Gitmemek için yalvardı bana. Beni terk etmemek için bana yalvardı. Soğuyorum senden bir şeyler yap bunun önüne geç dedi. Aksiyon almadım ve şimdi buradayım işte. 37 yaşıma aylar kalmış, soğuk evimde bu satırları yazıyorum. 

Ömür su gibi geçip gidiyor. Özgüvenim kırıldı, cahil cesaretimi attım ve biraz daha bilinçli bir adam oldum. Bilinçlendikçe içime kapandım. Kimseyle birlikte olmamaya alıştım. Pişmanlığım sadece buydu biliyor musunuz? Eğer sarılsaydım ona böyle olur muydu yine? Olmazdı bence.

Yüzlerce şiir yazmaktansa her gün sadece ona bu şarkıyı atsaydım. Çok mutlu olurdum bence. İnsanın böyle şarkıları birilerine adaması gerekiyor. Hakikatli bir aşk eksik olan her şeyi tamamlar. Bunu bulmalısınız. Böyle şarkıları birine atacak bir yaşantınız olmalı. Gözlerinizi gözlerinden asla kaçırmayacağınız kimseler olmalı. 

Nereye kadar gider böyle. Gittiği yere kadar. Denemeden bilemez belki insan ama denemeye de mecal yok. Gençliğin o saflığını bir daha bulamam ki. Dünya öyle bir noktaya geldi ki kimseye güvenemez oldun. Aşkın seni yok edebilecek anahtarını kime teslim edebilirsin. Bende o cesaret asla olmayacak.

Sabah eve gelip soğuk yastığa başımı koyacağım ve pişmanlığım beni yavaş yavaş yok edecek. Rüyalarıma bile girmeyeceksin. Geçen bir nesilden beridir kaç kere girmiş olabilirsin ki. Motorlar tam güç çalışsa da okyanustan çıkamamışım ben. Belirsizlik okyanusunda suya bakarken delirmeme ne kadar kalmış olabilir? 

Bir cinnet anına ne kadar kalmış olabilir? Kendimi yok edeceğim tuşa yine kendim mi basacağım? Allah sonumuzu hayretsin..