Birkaç iyi insanın yüzü suyu hürmetine dönmüyor bu dünya. Böyle yaratıldığı için dönüyor. Kozmosun işleyişini iyi insanlara indirgemek ne fantezi bir yaklaşımdır.
İyi insanlar kime göre iyidir sormak lazım. Sana iyi olan başkasına kötü değil midir? İyi insan olmanın kriteri yoktur. Manzara bakış açısına göre değişmektedir. Kot farkı dünyanın her noktasında vardır. 30. Kattan bakmakla bodrum katından bakmak arasında uçurumlarca fark vardır. Şunu bir çözelim artık iyi denen sıfat insanlar için geçerli değildir. Çünkü insan egoist bir varlıktır. Karşılık beklemeyen, çıkarları doğrultusunda hareket etmeyen kimse olmadığına göre iyilikten bahsetmemiz abesle iştigaldir. İnsan sadece tüketmeye programlanmış bir varlıktır. Haz denizlerinde yüzmek isteyen ölümlülüğünü kabullenememiş aciz bir mahlûktur. Arada sırada vicdanına yenilip de yaptığı işler yüzünden ona iyi damgası vuramayız.
İnsanda masumluk yoktur. En azından belli bir yaşı geçtikten sonra yoktur. Günahları denizköpüğü kadar çok olan bir yaratık tarihin hiçbir döneminde iyi olarak anılamaz. Haset, nefret, kibir, üçkâğıt, dalavere, hile, aldatma, küfür, ego içindeki bir varlıktan söz ediyoruz. Ben insanlığımdan nefret ediyorum. Kötüye bu kadar meyilli ve istekli bir varlık olmaktan utanıyorum. Nedensiz yargılamalar, kibir dolu bakışlar yalnızca insana mahsustur. Başka bir materyale baktığında yapısından ne olduğunu anlayabilirsin. Ama insana baktığında karmaşadan ve kaostan başka bir şey yoktur ortada. İnsanlar insanların hayatlarını sadece zorlaştırıyorlar. İnsanlar insanları okyanus dipleri misali tenhalaştırıyorlar.
