Kelebek Sanılan Bıçak..

Grinin küle dönen tonunda
Ufka açılan yelkenler siyah.
Bu gam düğümünü çözmez hiçbir niyaz
Zerre halinle bile ezer seni bu açmaz

Umuttan dem vurma, gel deme;
Uçuşan kelebekler var deme
Zira kelebek sanılan bir bıçaktır,
Ve arkanı döndüğünde saplanacaktır.

Delilik aheste çöker insana bilirim
Düştüğünde atarsın çıpayı derinlere
Anlam tükendiyse hayat beyhudedir bilirim
İşte o zaman ruh ait olur sonsuz dehlizlere.

Çıkmazdayım..

Çıkmazdayım Allah'ım yardım et.

Babamın durumunu düşünmekten hayata karışamıyorum. Ramazan hürmetine dualarımı kabul et ona merhamet et, cennetine konumlandır. Hala yaşıyorsam bana dayanma gücü veriyorsun demektir. Ne olur onun iyi olduğunu düşünmemi sağla. Babamı cehenneminde yakma Allah'ım. 

Vicdani körler ve sağırlar tiyatrosunda azap çekmek sonsuz cehennem ateşinden daha evladır. Nefes aldığım müddetçe kaldıracağım insanların bu gaddarlığını. Babamın gölgesi artık yok ama düşüncelerimde dayanak olması için onun iyi olduğunu bilmem gerekiyor. Hislerimi yoluna koy Allah'ım. Senin mahkemen en adil mahkemedir. Senin hakimliğin en iyi hakimliktir. Babamı Rahman isminle yargıla. 

Neden kendimi trenin önüne atmak istiyorum? Şeytanın bu vesveselerine nasıl dayanabileceğim? Kendimi öldürürsem babama asla kavuşamayacağımı biliyorum. Ama yine de bu vesvese içimi yiyip duruyor. Bir an yenilsem hem ahiretimi hem de babamı kaybedeceğim. Ne olur yardım et. Nasıl hayata karışacağım bilmiyorum. 

Monolog..

"Yine bir efkar gecesi yanar bir sigara, gölgesinde bir sağa bir sola dumanıyla yol gösterir yazdığın her neyse o’na"

Hoş ne kadar çalışsan da, çırpınsan da
Örtülemeyecek bir yaraydı bu
Nedeni basitti, ama inkar ve imkan
Görünmeyen kalkan, ışığı soğuran..
Ne yollar kadar uzun, ne dağlar kadar yüksek
Limitsiz, tutamadığın o gururun var
Hep var olacak çünkü doğuştan
Her adımında bir set çekecek
Bir ket; iki, üç, dört, beş...
Sonsuz ve kemiksiz karakterler
Bulutla savaşamazsın ki..
Sekiz yönden birine sapmaktansa
Orda bırakan, yalnız, hissiz..

İyi adımda atsan bunu sorgulatan
Gururuna ilaveten vicdan
Her seferinde kendinden korkutan
Neden? Çünkü tehlikelidir her "durağan"..
Patlayacak bir gün o volkan..
Önemli nokta nereye kadar saklanabilir?
Ya da yokedilebilir mi?
Keşke faaliyete geçmeden sönebilse
Yazık ki gerçekleşmeyecek..
Belki de din olgusundan ibaret o ateş
Dünya da "sanal" diğerinde "real"

Bilinmezi düşünme
Çünkü hayat zaten zor
Bir de tımarhaneye girme !

Öğrendikçe katman katman soğuyor hoş(!)
Bütün zevkler ne kadar da boş..
Hassas bir denge değil mi?
İçindeki korluk, dışındaki buzluk..

Kitap okumak insanı atlet yapıyor(!)
Koş coni koş "yorulduğunda" öleceksin
Öldüğünde ise kuruşu kuruşuna bir hesap
Ve sonra düşeceksin..
Kabusların gerçekliğinde
Bilinmeyen bilindiğinde..
Elden bir şey gelmediğinde..
Tekrar eden geçsen de, geçmesen de
Yanıp ıslanıp, ıslanıp yanıp
Boğulacaksın cennetinde.
Pişeceksin cehenneminde...

Renkler Kararırken s.67/68

Döktüm Yapraklarımı..

Bir mevsim geçti derken, bir nesil geçmiş.

Bakışımla öldürdüğüm şimdi bakışımdan bezmiş.
Felekle ters düşmüşüz o gün, bugün.
Kimliğimde otuz altıyım görünüşte yetmiş.

Sayfalarca yazsam da bir kibritliktir canım
Yeminler etsem de tutmaz birbirine anım
Yıllar önce döktüm yapraklarımı be cancağızım
Şimdi, gün bitmiş, yaz bitmiş, heves bitmiş..

Yarınlarda..

Yarınlarda başlangıç kesin, son belirsiz.
Yarınlarda umut göğe asılı bir hilal
Yarınlarda bir ihtimaldir ihtilal

Yarınlarda nasıldır göğe tırmanmak
Nasıldır uçuruma bacaklarını sallandırmak
Bir ipin üzerinde yürürmüşçesine ürperip de
Nasıldır korkunu bir evlat gibi sarmalamak

Kuru toprak ilk damlayı özler yarın
Kara gece ilk ışığı ister yarın
Gönül sıcak bir tebessüm bekler yarın

Yarınlarda sevmek, sevilmek dâhil
Bütün olasılıklar mümkün gibi.

Ezber..

Sokak is kokuyor, ev dışarıdan soğuk

Parmaklarım donuk, sesim çatallı boğuk.

Sigaramın dumanını yutarken
Mavi duvardaki bir fotoğrafa bakakalıyorum
Yakasına karanfil tutturmuş bir adam
Çerçeveden bana gülümsüyor
Gülümsüyor durma dercesine
Durursan kanacaksın hayatın ezberine
Oysa tek yön bilet almışsın eceline

Gidersin 77 kez yağmur geçer.
Kalırsın bir ömür boşa geçer.
Sadece vah derler, başka ne diyecekler?
Düşersin ve yapayalnızsın.

Gidersin.
Gün geceden hışımla geçer.
Ve gittiğinde bu ezber devam eder.

58. Gün..

Bugün babamı kaybedişimin 58. günü..

Hızla geçti. İçim düğüm düğüm halen. Boğazımda sanki dikenli bir zakkum meyvesi var. Ömrünü uzatabilir miydim diye düşünüp duruyorum. İnsanın ömür uzatma gücü olmasa da belki biraz etki edebilir miydim ki?

Babam şuan toprağa karışıyor, çürüme son sürat devam ediyordur. O kadar çok yağmur yağdı ki, o kadar soğuk yaptı ki canım yanıp duruyor. 9 tahtanın altında kimsesiz yatıyor babam. Ne olurdu beraber gömülseydik? Babam entübeyken hep şunu düşündüm. Keşke ben ölseydim benim öldüğümü anlayamazdı. Ben de onun öldüğünü görmezdim. Ama Allah'ın takdiri böyle oldu. Hala yaşadığıma göre kaldırabiliyorum demek ki.