Planlar..

Hayatını harcayanlar neden bu kadar çoktur?

Deneme yanılma ile geçen bu ömürde insan çoğunlukla hataya kapılacaktır ve o kandırıla kandırıla büyüyecektir. Kayda değer bir aşamaya gelebilmek için olgunlaşmak gerekiyor. Sıfırdan başlıyorsan hata yapmak o kadar kolaydır ki.

Şu bir gerçek ki arzularımızın esiri olmuşuz her birimiz. Bu kimi için maddiyat, kimi için şehvet, kimi için ikisidir. Heyecan arayan insan düşebileceği çukurlara aldırmaz. Sonlardan ziyade başlangıçlara önem verir. Nasıl başladıysa öyle biteceğini zannetmektedir. Peki, bu böyle midir? Oysa hiçbir şey başladığı gibi bitmek zorunda değildir. O yüzden boşlukta ne yapacağını bilemezsin. Bir saniye sonrasının belirsizliği vardır ya önemli olan nokta işte odur. Planlarını yapıp Tanrıyı güldürürsün.

Planlarını geniş çerçeveye yaymamak gerekli. O kadar fazla değişken vardır ki hepsini hesaba katmak mümkün değildir. Hayal kırıklığına uğramamak için kısa vadeli planlar yapmalıdır insan. Aylık bile değil belki haftalık planlar yapmalıdır.

Hayallerini gerçeğe uygun bir şekilde inşa etmelisin. Hiçbir zaman da acele etmemelisin bunda. Acele ettiğinde hata yapma ihtimalin oldukça fazladır. İnsanların çoğu soğukkanlı görünür aslında öyle değillerdir. Bir şey bekleyip isterler ve bunun mümkün olan en kısa sürede gerçekleşmesi tek dilekleridir. Böyle bir dünya var mıdır?

Zamanının firavunu bile kendi kaderine boyun eğmişken? Bir Musa’nın kendini bitirebileceğini öngörememişken kusursuz planlar yapmak nedendir?

Öyle ki insanoğlu kendini çok matah bir varlık zannetmektedir. Dünyanın kendisinin etrafında döndüğünü sananlar da vardır. Aslında zavallı yaratıklarız, kendimizi dev aynalarında izliyoruz. Gücümüzün yettiğini sindiriyoruz ve gücümüzün yetmediğinin güçsüz duruma gelmesini bekliyoruz. Basit sanıyoruz ama basit değil. Bu karmaşıklığı bu kördüğümü bizler oluşturmuşuz. Görünen ve görünmeyen kast sistemlerini bizler uygulamışız.

Ne uğruna derseniz kendi keyfimiz için. Herkes bizimle aynı standartlarda olmasın diye. Bir farkımızın olmasını istediğimiz için. Ölümlülüğü hiçbir zaman kabullenmemişiz. Oysa ölüm mutlak bir sondur ve bir gün mutlaka silineceksin dünyadan.