Sis..

Anadolu’da,
Marmara’da yoğun bir sis.
Ve bu sise saklanmış binlerce giz.
Aniden solmadı ki hayallerimiz

Zamanında bazı şeylere aldırmak gerekiyordu
Biz ise sadece insanlığımızı aldırmıştık
Vicdanı ise üç kuruşa satmıştık.
Çağın modern köleleriydik artık

Bir sonbahar sabahı uykuya daldık d
85 yıldır uyanmadık…
Uyanır gibi olduğumuzda, gördük ki
Devrim, karşı devrime yenilmiş
Ve ne yazık ki
Akıl, batıla diz çökmüş…

İyi haftalar, insansız insanlık
Güzel bir medeniyet kurmuşsunuz(!)
Yukarı, aşağı, sağa, sola kaydırmalık.

Koyu Mavi..

Bir ihtimal gecenin zifirine,
Bir ihtimal sonsuz koyu maviye yürüyorum..
Ahali güneş yüzleriyle gülüyor meydanlarda
Diğerleri gözlerinde bulut, saklanıyor tenhalarda
Hangisi gerçek, hangisine aitim.
Ben artık ben miyim?
Omuzlarından tutulup sarsılması gerek memleketin
Tatlı sert bir tokatla uyandırılması gerek
Yeşili görmeli, ona koşmalı
Yıkmalı ziftten, betondan yapma ağaçları
Arka sokaklarda hayat umuda doğru akmalı
Çocuk adamlar, hep çocuktur düşlerimde
Tepelerinde kiraz ağaçlarını
Hiçbir dert olmadan hiçbir tasa.
Ellerim ceplerimde terlemiş,
Sonsuz koyu maviye yürüyorum
İstiyorum ki gülelim hepimiz
İstiyorum ki yaşasın çocukluğunu çocuklar.

Sad But True..

Hayatta şair olanlara içiyorum.
Bir kadeh en iyisinden, buzsuz.
Onlar yaşamıştır aşkı
Onlar yemiştir karidesle havyarı
Sonrası mı?
Temizinden baş ağrısız ayılıyorum.

Mezarda şair olanlara içiyorum.
Bir şişe en kötüsünden, köpek öldüren
Onlar yaşamıştır hasreti
Onlar yemiştir kuru soğanla ekmeği
Sonrası mı?
Ayılmak ne mümkün, baş ağrısından bayılıyorum.

Senle Mümkün..

Yağmur yağıp bitmiş toprak hala ıslak
Yalın ayakla mı, koşmalıyım sana
Değiştim çünkü ben, değilim ki ağlak
Halden mi anlarsın, göz mü kırpsam sana

Yürümek gibidir, bembeyaz kumlara
Salınmak gibidir, hürce sokaklara
Ulaşmak gibidir, dipten doruklara
İmkânsız sanırdım, artık senle mümkün

Yollarda perişan kalan yolcu bendim
Son adımla sanki bir anda tükendim
Herkesi kanatıp bezdiren dikendim
Olamam sanırdım, oldum senle mümkün

Mektubun bendedir, en gizde saklarım
Yaşlanmadım sanki görünmez aklarım
Ihlamur kokuyor şimdi sokaklarım
Ölmüşüm sanırdım, yaşam senle mümkün

Not: 12'lü hece ölçüsüyle yazılmıştır..

Rastgele..

Ömür dediğin bir kutu kibrit
Vasati 40 yıl.
Sallamaktan başka çare yok
Ya bolluk ya kıtlık ortası yok.
Arşı düşlerken dibini boylama arzın
Rastgele Âdem
Oltanın ucunda hayatın
Ölüm hariç, rastgele...

Uyum..

Uzak
Mesafeler değil, düşünceler
Ne kadar renk varsa o kadar ayrışık
Ama olmamalı

Mesela ben
Seni sen olduğun için sevemiyorum.
Bana yaklaşman lazım...
Bana biraz benzemen lazım.
Nefret ederek ayrılmamak için gerekli bu
Benzeşmek lazım.
Zıt kutuplar, insanlar için geçerli değil.
Sona birlikte yürümek için,
Orta noktada buluşmak lazım.
Ve elma olmak yetmez.
Aynı renkte olmak lazım.
Ekşiysek yeşil, tatlıysak kırmızı.

Farklı olma, benim ol
Ben ol, benden yana ol
İkimiz de Metallica’yı boş verip
Megadeth dinleyelim.
Birbirimizi idare etmeyelim.
Hep aynı şeyleri sevelim...
Hayat bir solukluk ya hani.
Soluğumuzu birlikte tutup, birlikte verelim
Yorgunum be sevgilim
Hiç kavga etmeyelim...

Susmak..

 

Düşünmek uzun bir avaz.

Neler kuruyorum içimde neler,
Çıksa kellemi ipe götürebilecek şeyler
İçimden iltifat edip,
Dışımdan sallayamam bu hayata
Susmalarım okkalı bir küfürdür anlayana
Ve geri sayım sonsuzdan akar infilaka
Oysa serçe parmağıma kast eden sehpa kenarı değil ki
Başka bir yere koyayım
Ya da bir yaz gecesi rahatsızlık veren bir sinek değil ki
Pikeyi başıma çekip uyumaya çalışayım.
Ne var ki,
Büyümeyi çok istediğim o çocukluğuma dönmek mümkün olsa
Cama yine çıt çıt vurur erik dalları
Ve o ana uyanırım
Ne yazık ki o zamanlar da susarım
Bu sefer de yeterince küfür bilmediğime yanarım.