Anlamak ve Yanılmak..

Bu dünyaya hedonist gözlerle bakanları anlıyorum. Çünkü tek gerçeğin bu dünya olduğunu düşünüyorlar. Cennetin ve cehennemin burada olduğunu sanıyorlar. Buraya gelişlerinin bir nedeninin olmadığına kendilerini inandırmışlar. Güçleri varken, henüz sağlıklılarken hazzını alalım diyorlar. Kendi bakış açılarına göre haklılar. Onlara “Nerede bu yoğurdun bolluğu” diyemezsiniz.

Kendilerini teşhir edenleri, gördükleri hayatlara özenenleri anlıyorum. Bir bakıma oldukları gibi kalsalar yalnız kalacaklarını düşünüyorlar. Aranmak, görülmek, temasta bulunulmak istiyorlar. Eteğin boyu ne kadar kısalırsa gözlerin o denli üzerlerinde olacaklarını biliyorlar. Sonuç olarak görülmek istiyorlar, beğenilmek istiyorlar. Kendilerince haklılar. Onları da anlıyorum. Nihayetinde bu insanları gerek çevre, gerek sosyal medya ve televizyon bu yola itti. Sürekli gördüğün şeyleri inkâr etmek kolay olmasa gerek.

Her koyun kendi bacağından asılıyor işte. Kimseyi kurtaramazsınız. Ölmek için yaşamayanları hiçbir şeye inandıramazsınız. Çünkü ölüm onlar için hiçliktir. Dolayısıyla ne yapsalar, ne tatsalar, ne hissetseler onlar için kârdır. Sadece kartopu misali büyüyor bu seçimler. Küçük yaşlardan itibaren sana nakşediliyor. Beyaz tavşanı kovalıyorsun ve o karanlık delikten içeri giriyorsun. Senin yaptıklarını yapanlara hoşgörülü yaklaşırken senden olmayanlara nefret kusuyorsun. Nefret seni hızlıca yaşlandırıyor ve artık haz alamamaya başlıyorsun. Sana ilgili davranmıyorlar, aranmıyorsun, sorulmuyorsun. Kimsenin varlığından haberi yok. Yaşadıkların bir anda geçti ve bir anda bastonluk ihtiyara dönüştün. Şimdi ne yapacaksın peki?

İnanmamak kolaydır, başlangıçta zorlamaz seni. İnanmak zordur başlangıçta çok zorlar. Ama birinde kolaydan zora doğru bir yolculuk vardır. Diğerinde ise zordan kolaya. Ölümün herkese aynı şekilde gelmeyeceğini düşünürüm. Dünyaya zincirlerle bağlanmış ruhların canları kolay mı çıkacaktır? Sanmıyorum zira ruhları hep dünyada kalmak isteyecektir. Oysa ölümün bir son olmadığını bilip ona göre yaşayan kişilere ölüm belki de narin bir biçimde yaklaşacaktır.

Artık hiçbir hazza yakın değilim. Seks mi, kumar mı, içki mi, izlemek mi, gezmek mi, tanımak ya da tanınmak mı? Hepsinden uzaklaştım. Beni tek bir şey ilgilendiriyor o da ölümüm. İki metrelik çukurun içinde ne bekliyor beni onu düşünüyorum. Beni sonsuzluk korkutuyor. Hesabımı ya veremezsem düşüncesi beni bu hazlardan kaçırıyor.

Yanılanlardan olmamak en büyük dileğimdir.