Bir Hayat Daha Gerek..

“Ölümümüzden sonra bir hayat daha gerek bize

Zira ömrümüz umutlanmakla geçti.”

Sadî-i Şîrâzî

İnsanda gözyaşının sınırı yokmuş. Ağlarsın, ağlarsın da kurudum sanırken hala ağlayabildiğini fark edersin. Nereden geliyor bu damlalar diyecek olursan, sen onu bittikçe üretiyorsun kederlerinle. Gerçekleşmeyen ateşe teslim olmuş hayallerini belki bir umut söndürmek için. Hata yapanın bunun bedelini illaki ödemesi gerekir, ödeyecek de. Ama zamanın olduğu yerde gençlik hatalarını yaşlılıkla ödemek büyük hayal kırıklığıdır. Geçmişte yaptığın hatayı gelecekte düzeltemezsin. Olan olmuş, kor demir soğumuştur. Hata yaptığın haline dönemezsin. Çünkü an geçmiştir, durduramadın, durduramazsın.

Yaşadığın hayatı bir daha bulamayacaksın. Ne kadar farkındasın bunun? Şuan bu yazıyı okuyorsun ya geçiyor zaman. Sabah ve akşam birbirini kovalıyor. Saçların azalıyor, azalanlar beyazlıyor. Pişmanlıkla öleceksin değerli dostum. Her insan gibi pişman olarak öleceğiz. Nedenleri farklı olacak belki ancak o his aynı olacak. O zaman küçüleceksin ne kadar büyük bir değer olsan da. O zaman var oluşunu sorgulayacaksın.

Neden dargındın onunla, neden kızmıştın ona, katı kuralların kimleri üzdü, pervasızlığın kimleri küstürdü? Çeşit çeşit sorular soracaksın kendine. Hepsinin yanıtında insanın acizliğini bulacaksın. Nefsin önüne serdiği her fırsat sana bir bedel olarak geri dönecek. Bir kez daha diyeceksin, kırmamak ve kırılmamak için bir kez daha. Pişman olmamak için bir kez daha yaşayayım. Nafile olduğunu göreceksin.

Mutlak son olmasa bunların hiçbiri gerçekleşmeyecekti. Zalim hep zalim kalacaktı, mücrim hep mücrim. Dünyanın bir kutbu her şeyi mubah bilecekti, diğeri ise işkence. Adaletin kendi elinde olmadığını ona yaklaşınca kavrayacaksın. Yüklem özneyi yargılayacak. Ne kadar zengin ya da güçlü olursan ol. Çünkü sadece yaptığın eylemler seninle birlikte olacak. Hepsi yazılmış nokta bile atlanmamış.

Yaşamış ve yaşayan yüz milyar insan dile kolay. Hepsi başaramadıklarını dert edinerek gitti ve gidecekler. Buranın sadece yol üzeri bir han olduğunu buradan ayrılırken anlayacaksın.

Bir kez daha diyeceksin düşmemek, düşürmemek için bir kez daha. İmkânsız olduğunu göreceksin.